Virus Verhalen

We zitten alweer in de negende week van de intelligente lockdown en we hebben ons er tot nu toe zo goed en zo kwaad als het gaat doorheen geslagen. Ooit mogen we weer de wijde wereld in, maar voorlopig zijn we al blij als we mogen sporten, als ons lievelingscafe open is of als we weer naar school mogen.
 Het is een gek idee dat iedereen op de hele wereld ineens hetzelfde meemaakt. Begrijpen we elkaar dan straks ook beter? …De tijd zal het leren. Het is in ieder geval voor iedereen een onuitw

Eigenlijk zou Wieb op Eerste Paasdag 2020 geboren worden. Maar op die dag zitten zijn ouders in het ziekenhuis naast zijn bedje. Wieb is dan al vier maanden. 
 
 In december 2019 komt Wieb met 25 weken ter wereld en hij belandt meteen op de intensive care. Juist op het moment dat het zó goed met hem gaat dat hij naar de post-intensive care-afdeling mag, slaat ook in Nederland het coronavirus in alle hevigheid toe. Een extra gevaar voor de kwetsbare Wieb. Met 25 weken geboren worden betek

We keren terug naar de vis en alle mensen die in de vis werken. Wat doet de coronacrisis met hun bedrijfstak? In aflevering 9 van deze podcast gingen we mee met een viskotter de Noordzee op, kwamen we langs de visafslag en de visverwerkingsbedrijven. 
 Daar is iedereen nog aan het werk. Niet zo intensief als anders, want de vissers kunnen hun vangst steeds moeilijker kwijt. De internationale handel ligt plat en alle restaurants zitten op slot. Dat laatste heeft soms hele zware gevolgen. Waar

De mooie plekjes van ons land worden drukker bezocht dan ooit. Het strand, de duinen, het bos, de polder, de hei. Eigenlijk, zo blijkt, hoeven we helemaal niet naar verre landen te vliegen om ergens te zijn waar je kan ontspannen, waar het fijn is.
 Drenthe is zo'n plek die gezien mag worden. Maar of de Drentenaren zelf blij zullen zijn met bezoek uit de rest van het land valt te bezien. De rest van het land kan zomaar een virus meebrengen waar ze in Drenthe geen last van lijken te hebben. A

We zitten met z’n allen te wachten. Op een vaccin. Of een medicijn. Tot we weer aan het werk kunnen, of weer op bezoek mogen. Maar we houden niet van wachten, zeker niet als we niet weten hoe lang het nog gaat duren. De psychologen die de regering adviseren geven aan dat dit voor mensen niet goed vol te houden is. Dat er uitzicht moet zijn op het moment dat er weer iets open kan, of dat de school weer begint, of de bedrijven kunnen draaien. 
 Vandaag het verhaal van iemand die noodgedwongen

We zitten alweer weken in een intelligente lock-down. In Nederland komt de productie van mondkapjes eindelijk op gang en in België hebben de modeontwerpers zich er zelfs op gestort. Straks wil iederéén er een van Prada. Wat een paar maanden geleden nog onvoorstelbaar leek, heet nu het nieuwe gewoon. Maar is het eigenlijk wel zo gewoon? Soms voelt het alsof we collectief in een experimenteel theaterstuk verzeild zijn, een stuk zonder plot en voorlopig ook zonder einde. 
 In deze aflevering do

Creatieve oplossingen voor de economische gevolgen van de Corona crisis zien we overal om ons heen. Van de lokale middenstander met zijn virtueel afhaal loket voor ambachtelijke worsten tot de online yogales.Maar komen we er de crisis mee door? Dat is de vraag. Hoe groot de gevolgen precies zullen zijn weet niemand nog. Maar vrijwel iedereen maakt zich zorgen en probeert vooruit te denken. In deze aflevering volgen we de mensen die in de Vis werken.

Je zult nu maar een geliefde verliezen en moeten begraven; daar sta je dan, met een klein clubje, op anderhalve meter afstand van elkaar verspreid over het kerkhof. Geen arm om elkaars schouder en geen goed glas wijn om bij te huilen achteraf.
 Het is voor velen een schrikbeeld. 
 
 Dien sterft midden in deze rare tijd. Ze is 99 jaar. Je zou verwachten dat er dan niet veel vrienden en kennissen meer zijn om je naar je graf te brengen. Ook al omdat van de overgebleven oude vrienden er