De verloren zaak van José

<p dir="ltr">Carla zet zich schrap voor een nieuwe golf aan belletjes en appjes van José. Hoe kan je de uitkomsten van dit onderzoek goed met deze verwarde vrouw delen? En waar is ze nu? </p> <p dir="ltr">Dat is belangrijk om te weten, want om dit verhaal af te sluiten moet de doos met ‘mijn leven’ erop een nieuwe bestemming krijgen. Het liefst wil Carla dat José zegt waar die heen moet. Zoals Carla gewend is van José, doet die het tegenovergestelde van wat Carla verwacht. Wat nu?</p> <p dir="lt

<p dir="ltr">Waarom ging jeugdzorg in 2004 zo snel over tot een uithuisplaatsing? Heeft José een eerlijke kans gekregen? Met de vondst van een belangrijk document valt een groot gedeelte van de puzzel in elkaar. Hoe zit dat met de dreigende uitspraken die José zou hebben gedaan? Dat wordt duidelijk na een gesprek met de zoon van de buurvrouw, die contact opneemt met Carla. Hoe de mensen in 2004 naar José keken, lijkt haar zaak misschien toch beïnvloed te hebben.</p> <p dir="ltr">José stortte com

<p dir="ltr">Sommige vragen in deze zaak zijn alleen te beantwoorden met een bezoek aan Elim, het rustige Drentse dorp waar José een huis koopt als ze haar leven helemaal op orde heeft. Wat zegt de buurvrouw met wie José zo’n ruzie had over haar aandeel in deze zaak? Hoe werd deze oase de plek waar José uiteindelijk brak? De gebroken José werd opgevangen door haar kleine vangnet in Elim. Ze zijn haar en haar verhaal nog lang niet vergeten en vertellen hoe José die cruciale weken en maanden nét n

<p>Het onderzoek naar de zaken van José richt zich op de uithuisplaatsing in 2004 van José’s dochter. In dagboeken is te horen dat José met moeite verder probeert te gaan zonder haar kind. Dit roept vragen op over jeugdzorg in die tijd. Carla duikt de geschiedenis van jeugdzorg in en ontdekt hoe gevoelig uithuisplaatsingen liggen. Wat is er allemaal gebeurd om jeugdzorg beter te maken en waarom lukt dat niet? </p> <p>Tegelijkertijd begint Carla aan de zoektocht naar de andere dozen-bezitters, om

<p>Carla moet bijkomen van de heftige ontmoeting met José. In de tussentijd opent Carla de verhuisdoos met ‘mijn leven’ erop en start het onderzoek naar José’s ‘eigen’ zaak.</p> <p>José groeit in de jaren zeventig en tachtig op bij pleeggezinnen en in instellingen. Hoewel ze het lang fijn lijkt te hebben bij haar pleeggezin, wordt ze ook niet altijd begrepen en zit ze ver weg van haar biologische vader. Dat onbegrip lijkt alleen maar te groeien als ze in de puberteit komt. Hoe heeft haar eigen u

<p>Na een interview over jeugdzorg met hoogleraar Richard Gill krijgt AD-journalist Carla van der Wal een doos met het dossier van ene José Booij in de schoot geworpen. Carla schrijft al jaren over misstanden in de jeugdzorg en kijkt niet op van een verhaal waarin een ouder claimt dat een kind is ‘ontvoerd’ door jeugdzorg. </p> <p>Maar iets aan het verhaal van José is anders. Ze is zelf als kind ook uit huis geplaatst en heeft hard gewerkt om haar jeugd in pleeggezinnen en instanties achter zich

<p>In 2004 verhuist José Booij naar het Drentse dorp Elim. Ze heeft haar leven goed op orde, maar al snel raakt ze verzeild in een ellendige ruzie met haar buurvrouw. De spanning loopt zo hoog op dat de buurvrouw het meldpunt voor kindermishandeling belt om melding te maken over José en haar baby van zes weken oud. José heeft haar baby nooit meer teruggekregen en zoekt twintig jaar later nog steeds naar hulp. </p> <p>Jeugdzorg zit niet verlegen om verhalen vol pijn en verdriet. Het is een sector