Het wrakke water

<p>In deze laatste aflevering van het tweede seizoen maken we een eenmalig uitstapje naar de Noordzee. En niet zonder reden. Yftinus werd namelijk op het spoor gezet van een schip dat tijdens de Tweede Wereldoorlog op weg van IJmuiden naar Rotterdam werd aangevallen. Een van de opvarenden van dat schip, een kolentransporteur, was Kees Ringlever.</p><p>Zijn familie was er tot nu toe nooit achtergekomen wat er die noodlottige nacht is gebeurd en waarom het schip tot zinken werd gebracht. Maar na l

<p>Wat had een Zeeuwse poon te zoeken op de Zuiderzee? Dit schip voer daar normaliter helemaal niet! </p><p>Sinds 1875 was Klaas Spitse marktschipper tussen Kampen en Kuinre met een Zeeuwse poon genaamd Koopmans Welvaren. Tijdens en korte maar felle vorst periode in de winter van 1876 komt het schip bij laag water vast te zitten in het ijs voor de haven van Blokzijl. Spitse gaat met tegenzin van boord, maar alleen omdat hij zijn vrouw, kind en knecht niet in gevaar wil brengen. </p><p>Hij hoopt

<p>Vaar mee met Jon en Yftinus op een authentiek stoomschip en ga mee op een ontdekkingsreis door het verleden! </p><p>Achter een vergeten wrak met de anonieme naam NG 87 gaat een spannend verhaal schuil.</p><p>We reconstrueren de identificatie van dit wrak door maritiem archeoloog Yftinus van Popta, wat in 1953 werd aangetroffen in de Noordoostpolder maar wat in de archieven verdween. Maar dat niet alleen. We gaan ook op zoek naar antwoorden op de vraag waarom we relatief maar zo weinig weten v

<p>In de eerste aflevering van seizoen 2 duiken we in het verhaal van scheepswrak ZA 97, dat begin 2023 door maritiem archeoloog Yftinus van Popta is geïdentificeerd.</p><p>De historische omschrijving van de rampplek in de krantenarchieven was daarvoor doorslaggevend: “<em>de kerktoren van Volendam een handspaaklengte beoosten de oostelijkste buurt van Marken, en de molens van Uitdam met de roeden aan elkaar”</em>.</p><p>Precies op de plek waar die beide zichtlijnen elkaar kruisen, blijkt scheep

<p>Boer Douwe Dijkstra uit Rutten, gelegen in de kop van de Noordoostpolder, is op 1 februari 2016 tijdens het ploegen op zijn aardappelperceel weer op een flink stuk hout gestuit. Dat was in het verleden al vaker gebeurd, maar deze keer ging het anders. De ploeg sloeg dit keer helemaal vast.</p><p>Er werd een loonwerker bijgeroepen die met een kraan een enorme balk uit de grond trok.</p><p>Dit was niet een stuk wrakhout van een klein scheepje van een meter of tien, waar eerder grondonderzoek na

<p>In aflevering 3 van Het wrakke water gaan we wat dieper in op de technische aspecten van de maritieme archeologie. Wat gebeurd er allemaal als men op een wrak stuit? Welke instanties zijn daarbij betrokken en hoe en wanneer wordt bepaald of een wrak uitgegraven en geconserveerd moet worden? En wat is überhaupt het belang om scheepswrakken te behouden voor de toekomst?</p><p>En ook het letterlijk diepgravende onderzoek naar de gevonden resten en scheepsraad en in de archieven om de identiteit

<p>In deze aflevering richten we de schijnwerpers op twee schepen die in het voorjaar van 1909 kort na elkaar op de Zuiderzee in de problemen komen en zinken.</p><p>Maar wat hebben deze twee scheepsrampen met elkaar te maken? En wat is de rol van landarbeider ten Cate die vele jaren later tijdens landontginning werkzaamheden in 1947 op de wrakken stuit, maar dat van zijn superieuren moet verzwijgen?</p><p>En hoe kan het dat de enige, nog levende nazaat van een van de schippers van de aardbodem l

<p>In de nacht van dinsdag 20 november 1888 vergaat het houten vrachtschip de Lutina van schipper Jan Kisjes in een razende storm op de Zuiderzee, ter hoogte van het huidige Swifterband. Kisjes en zijn vaste scheepsknecht Reinder Tulp verdrinken in het ijskoude water en hun lichamen worden nooit terug gevonden.</p><p>Pas in 1976 stuitten landarbeiders bij drainage werkzaamheden op het wrak van de Lutina. Naast een deel van de lading en een vrijwel complete scheepsinventaris, doen archeologen die