EUROROVISION

<p>C&#39;è una canzone Italiana, per voi! Voor de 35ste editie van het songfestival zakken we af naar het voormalige Joegoslavië, waar Toto Cutugno voor Italië een prachtig nummer brengt over Europese eenheid. Insieme 1992 is een onversneden en zeer goed georkestreerde powerballad en dat heeft een Europeaan blijkbaar al ne keer geire. </p><p>Insieme met de Spaans-Italiaans-Belgische klassebak Alessandro Cucchiara heb ik het in deze aflevering over vaderlandsliefde, moederskindjes en muziek natuu

<p>Aflevering vier. Arno Boey hoopt dat zijn leven op het einde zal moduleren, en ik ben &#39;n beetje meer fan van &#39;n Beetje door Teddy Scholten dan mijn gast.</p>

<p>DOUZE POINTS POUR LA BELGIQUE! Die zin viel meermaals tijdens de puntentelling anno 1986. Het is iets waar we de laatste jaren altijd op hopen, maar voorlopig blijft het voor ons land toch bij die ene, zoete overwinning door homegirl Sandra Caldarone. Ik duik samen met de rock &#39;n roll queen van de Excel sheet Silke Bergans in ons overwinningsjaar. Daar vinden we epauletten, gehaaide managers en Franse taalfouten, want er is niets dat me zo van mijn melk brengt als Sandra Kim die steevast

<p>When in Ireland, stay in Ireland? Voor de derde keer op rij gaat Ierland met de winst lopen, dit keer met een zeer atypisch eurovisienummer. Paul en Charlie zingen het nummer Rock &#39;n&#39; Roll Kids, dat Brendan Graham bij elkaar schreef na het bijwonen van een optreden van Fats Domino in Dublin. Het is een sentimentele ballad die zowel mij als mijn gast Jonathan Maes op z&#39;n best lauw laat. </p><p>Gelukkig is er nog moois dat de aandacht trekt op deze editie, die voor de tweede maal op

<p>Zowel bij mezelf als bij mijn gast Gerlin Heestermans doet Marie Miryam niet meteen een belletje rinkelen, maar dat houdt ons niet tegen om het winnende L&#39;oiseau et l&#39;enfant even onder de loep te nemen. Verder hebben we het vooral over esthetiek, natuurlijk, hoe kan het ook anders met een modernistische toerist in de studio, en passeert Sergio nog eens de revue. Oh yeah!</p>

<p>Aflevering 25 én de start van een nieuw decennium. De eerste passage van Mister Eurovision bespreek ik met Mister Tijn Driessen, die zelf niet vies is van wat muziek maken. Tijn heeft het meer voor het Belgisch absurdisme dan voor de weloverwogen zakelijkheid die zijn thuisland Nederland meestal aan de dag legt. Daarom bespreek ik met hem graag de verschillende nieuwe genres die aan bod komen in deze eerste jaren &#39;80-editie van het festival, met extra veel aandacht voor de elektronica van

<p>In de negende aflevering zijn zowel mijn gast Michiel De Maeseneer als ikzelf onverdeeld fan van de nostalgische sound van Non ho l&#39;étà. Che nostalgia! </p>

<p>In deze zeer speciale veertiende aflevering bespreek ik met terugkerende gast Julien De Jonge de editie van 1969. Maar liefst vier nummers gaan met de hoofdprijs lopen, en dat geeft ons de zware taak om alle vier onder de loep te nemen. We beginnen bij Salomé (Vivo cantando), vervolgens hebben we het over Lulu (Boom bang-a-bang), daarna is Lenny Kuhr (De troubadour) aan de beurt, en afsluiten doen we met Frida Boccara (Un jour, un enfant). </p>