Everyday life in the Bosnian War

Van 1993 tot 1995 filmt amateurfilmer Sejfo het dagelijkse leven in Srebrenica tijdens de oorlog. Hij beschrijft de hoop en angsten van mensen in de Bosnisch-moslim enclave. De film is bedoeld als boodschap voor zijn jonge dochter Alisa. April 1992: de Bosnische oorlog breekt uit. Het etnische conflict tussen Serviërs en moslim-Bosniakken escaleert snel. Alisa, toen negen jaar oud, woont in het kleine Bosnisch-moslimstadje Srebrenica. Haar ouders – haar vader is Bosniër, haar moeder Servische – brengen haar in veiligheid. Ze brengen haar naar haar grootouders in Ljubovija, in Servië. Daarna keren ze zonder hun dochter terug naar Srebrenica. Alisa heeft na de oorlog lange tijd nauwelijks contact met haar ouders. In de zomer van 1995 vermoorden de troepen van Ratko Mladić binnen enkele dagen meer dan 8.000 moslimmannen in Srebrenica. Sejfo is een van hen. Bijna 30 jaar later keert Alisa terug naar Bosnië. Ze zoekt de familieleden en vrienden op van haar vader die de genocide in Srebrenica hebben overleefd en die te zien zijn op zijn opnames. Ze wil begrijpen wat de laatste maanden van het leven van haar vader waren. Ze wil ook weten: wat gebeurde er in de enclave tussen 1993 en 1995? Dachten mensen dat ze veilig waren? “The Srebrenica Tape” is een intieme zoektocht van een vrouw wier leven voorgoed werd veranderd door een van de grootste misdaden tegen de menselijkheid in het moderne Europa.