Europe's drug mafia

In Rotterdam slaan lokale straatbendes de handen ineen met Colombianen om hun imperium op te bouwen. Gedreven door een enorme vraag heeft de cocaïnehandel een ongekende golf van geweld veroorzaakt. Het tweede deel van deze documentaire begint in Europa, in de jaren 2000. Het volgt de opkomst van grote criminelen die als immigranten naar Nederland kwamen. Onder hen Gwenette Martha en Ridouan Taghi, die uitgroeiden tot de belangrijkste contactpersonen voor Zuid-Amerikaanse cocaïnedealers. Om de belangen van hun opdrachtgevers te beschermen, hanteerde hun organisatie een ongekende mate van geweld. Moorden op advocaten en journalisten, wraakacties met militaire wapens en bedreigingen aan het adres van de koninklijke familie deden het land op zijn grondvesten schudden. Sommige overlevende drugscriminelen belandden in Dubai, het handelsparadijs van het Midden-Oosten. Vanuit daar zetten zij hun activiteiten voort via versleutelde communicatieplatformen. Toen de politie er in 2020 in slaagde deze platforms te kraken, dacht men het ‘Heilige Graal’-moment te hebben bereikt: duizenden drugsdealers werden gearresteerd, recordhoeveelheden wapens, geld en drugs in beslag genomen, en talloze handlangers die in het geheim geld witwasten werden ontmaskerd. Toch reorganiseerden de criminele netwerken zich razendsnel — en werden ze nog wendbaarder en mobieler dan voorheen. Een extra aanwijzing voor hun veerkracht en logistieke kracht is de prijs van een gram cocaïne, die ondanks alles stabiel bleef. Halverwege de jaren 2020 zijn rechters, politie en Europese douane het over één ding eens: drugshandel vormt de grootste bedreiging voor de interne veiligheid van Europa.

Na de Tweede Wereldoorlog leek drugshandel aanvankelijk een fenomeen uit het verleden te zijn. Maar de jaren zestig brachten een radicale verandering: met de opkomst van de tegencultuur groeide de vraag naar hasj uit Marokko en heroïne uit het Indiase subcontinent. Nederland reageerde met een unieke strategie: de scheiding tussen zogenoemde harddrugs en softdrugs. Coffeeshops waren bedoeld om het gebruik te reguleren. Maar criminele structuren raakten intussen stevig verankerd. Figuren zoals Klaas Bruinsma, de “Nederlandse Al Capone”, groeiden uit tot machtige drugsbaronnen. In de jaren negentig werd het land het epicentrum van synthetische drugs: ecstasypillen overspoelden Europa en de winsten vloeiden door naar vastgoed en de legale economie. Toen de oude onderwereldgeneratie verdween, namen jonge criminelen uit arbeiderswijken het over. Hun focus verschoof naar cocaïne, de ‘nieuwe’ winstgevende drug. De documentaire laat zien hoe koloniale handelsroutes hebben geleid tot een modern netwerk dat tot op de dag van vandaag de Europese drugsmarkt vormgeeft.