Weg van Nowak

Op 27 oktober begint de laatste etappe. De fietsen worden voor een laatste keer bijgeregeld, de benen zijn moe maar de eindstreep is in zicht.</p> <p>In de buurt van Quipeio gaan Titus, Tom en Jeroen op zoek naar sporen van de fazenda van graaf Zamoyski, een Poolse settler die Nowak honderd jaar geleden opving toen hij uitgeput en ziek aankwam. Als enige aanwijzing hebben ze een oude foto van Nowak met het uitzicht van toen. Wanneer ze de plek vinden, overmant het besef hen: de cirkel is rond

Stil en vroeg vertrekken, dat is het plan om de politie af te schudden. Tevergeefs. De agenten blijven hen op de hielen zitten, en de vraag dringt zich op: is dit bescherming of controle?</p> <p>Intussen blijft het mysterie rond Nowak knagen. Wat is er precies gebeurd in de Poolse legioenen tijdens WOI, dat hem decennia later nog beschaamd doet schrijven aan Marys?</p> <p>In Chipindo willen Titus, Tom en Jeroen de goudmijn bezoeken, maar ze belanden in het politiekantoor. Te gevaarlijk, klink

Jeroen is verdwenen. Zijn fiets is weg en in de verte klonk die nacht een schot. Pas de volgende ochtend verschijnt er aan de horizon een stip die langzaam dichterbij komt. Jeroen is ongedeerd. Uit pure nieuwsgierigheid was hij afgegaan op het geluid van een trouwfeest wat verderop. De opluchting maakt al snel plaats voor hilariteit.</p> <p>Na dagen fietsen verandert het landschap plots volledig. De droge vlaktes maken plaats voor een onverwachte groene oase, met een rivier, schaduw en eindel

Wie waren de dorslandtrekkers? Op aanwijzing van koning Philemon duiken Titus, Tom en Jeroen in een verhaal dat hen verder het verleden insleurt dan ze hadden verwacht. Een spoor dat ook Nowak op zijn reis kruiste.</p> <p>'s Avonds slaan ze hun kamp op in Oshakati. Ze hebben bijna 1.200 kilometer gefietst en de grens met Angola is binnen handbereik. Titus kookt een Gentse waterzooi als afscheidsgroet aan Namibi&euml;, en het drietal blikt vooruit. Want wat hen wacht is het grote onbekende: An

In Tsumeb laten Titus, Tom en Jeroen zich meeslepen door de verlaten mijnsites. Grote, roestige installaties die ooit het kloppend hart van de regio waren, nu een spookstad. Via Steven, een voormalige mijnwerker, krijgen ze uitzonderlijke toegang en horen ze verhalen over vergane glorie en wanbestuur.</p> <p>'s Nachts, gekampeerd aan het Meer van Zes Vrouwen, duikt Tom opnieuw in Nowaks brieven. Wat hij vindt, verdiept het mysterie: Nowak diende tijdens de Eerste Wereldoorlog in de Poolse leg

Op de Schneider-farm komen verleden en heden samen. Nowak verbleef hier ooit zelf, en de huidige bewoners bevestigen zijn passage via familieverhalen. Even voelt de afstand van een eeuw kleiner.</p> <p>Maar de weg wacht. En die wordt zwaarder. Wanneer hun watervoorraad plots opraakt, worden Titus, Tom en Jeroen gedwongen risico's te nemen. Schoten in de verte leiden hen naar twee excentrieke boeren die hen uit de nood helpen.</p> <p>Tom ontdekt een boze brief van Nowak aan Marys. Een brief vo

De reis begint waar Kazimierz Nowak ooit moest opgeven. In Gumuchab, het dorp in Namibi&euml; waar hij zijn fiets inruilde voor paarden, slaan Titus, Tom en Jeroen hun kamp op. De volgende ochtend vertrekken ze op hun eigen tocht.</p> <p>Al snel worden ze ondergedompeld in het ritme van de weg: grind onder de banden, gesprekken onderweg, kleine ontmoetingen die blijven hangen. In Gobabis kruisen ze het pad van twee jonge rappers, die openhartig vertellen over hun leven en de ongelijkheid tuss

Toms boek over journalist Kazimierz Nowak laat Titus niet meer los. Hoe haalde die man het in zijn hoofd om in de jaren dertig helemaal alleen naar Zuid-Afrika te fietsen &eacute;n terug? Een reis van meer dan vijf jaar.</p> <p>Op zoek naar antwoorden reizen Titus, Tom en Jeroen naar Polen, de heimat van Nowak. Daar vinden ze meer dan ze verwacht hadden: zijn persoonlijke brieven aan zijn vrouw Marys, met de hand geschreven. Intiem, kwetsbaar en vol verlangen naar huis, terwijl hij steeds ver