Investigating far-right women's groups

Rechtsextremistische partijen zijn bij vrouwen doorgaans minder populair dan bij mannen. In Duitsland probeert een vrouwenorganisatie daar verandering in te brengen. Onder het mom van onschuldige lifestyletips verspreidt zij ook xenofobe en extreemrechtse boodschappen. Lukreta is een organisatie met nauwe banden met de Duitse uiterst rechtse partij AfD. Ze combineert ogenschijnlijk onschuldige adviezen over lifestyle en gezinsleven met extreemrechtse propaganda. Het onderzoeksteam van deze documentaire laat zien hoeveel politieke invloed de leden van de organisatie inmiddels hebben opgebouwd en hoe sterk hun Europese netwerk is uitgebouwd. Op het eerste gezicht lijkt Lukreta een traditionele en onschuldige vrouwenorganisatie. Maar wie verder kijkt, ontdekt een omgeving waarin politieke propaganda verweven wordt met een esthetiek van huiselijkheid, traditionele rolpatronen en het zogenoemde *trad wife*-ideaal. De documentaire toont hoe extreemrechtse denkbeelden bewust worden verwerkt in alledaagse verhalen en activiteiten. Bakrecepten, gevlochten kapsels en schijnbare aandacht voor vrouwenrechten worden gekoppeld aan ideologische boodschappen uit extreemrechtse hoek. Zo wordt onder meer gepleit voor wat zij ‘remigratie’ noemen: de massale uitzetting van migranten die volgens extreemrechts ongewenst zijn. Ook slogans als ‘we zullen zelf nieuwe Duitsers creëren’ maken deel uit van hun discours. Het onderzoek onthult hoe nauw dit netwerk verbonden is met de nationale en Europese politiek en welke contacten het onderhoudt met prominente figuren uit de internationale extreemrechtse beweging. De journalisten spreken met een voormalige lid van de organisatie en met een vrouw wier persoonlijke verhaal door rechtsextremistische groeperingen werd ingezet voor politieke doeleinden. Via maandenlang undercoveronderzoek in Duitsland en Portugal brengen de filmmakers de onderliggende structuren van deze beweging in kaart. Zij tonen een netwerk dat zich richt op de strategische rekrutering van jongeren en dat, via Europese samenwerkingsverbanden, veel verder reikt dan sociale media alleen.